Wat jy saai

“Ek wéét net dat dit sy is. Dit voel asof daar ‘n konneksie is!” sê Natie trots, duidelik daarvan oortuig dat sy instink reg is. ‘n Oombliklike liefde vir die klein mensie vul sy hart. “Hoe is dit moontlik?!” dink hy. “Hierdie … kits liefde vir die baba … dit is ongelooflik! Sy oupa-hart swel van trots. Hy reik met sy vinger uit na die babadogtertjie wat so stil en rustig in die styf gedraaide kombersie lê en slaap.
Met sy vingerpunt teen die glas wat ‘n perfekte lyn na haar vorm, wys hy gretig na haar. Sy hart bons. Hy voel skoon aangedaan om die wonderwerk te aanskou. Hulle staar ‘n wyle in verwondering en lê die beeld van die prag-kind in hul gedagtes vas. “Kom, die vars ouers wag,” sê Marie en rem aan haar man wat meer as lank genoeg soos ‘n standbeeld by die venster bly staan en staar. Die baba slaap, en hul kan tog niks verder doen as om deur die glas na haar te kyk nie.

Please follow and like us: